Blog

BKS Iyengar kontynuował praktykę jogi w wieku 92 lat przez kilka godzin każdego dnia.

Tłumaczył swoją praktykę w taki sposób:

- To, co teraz ćwiczę, jest trudniejsze niż to, co robiłem, kiedy byłem młody i gdy miałem problemy z nauką.

- Dziś jest to wielka walka między ciałem a umysłem. Ciało mówi: „Nie mogę tego zrobić.” Umysł mówi: „Nie zmuszaj mnie.”

- Ale nie chcę paść ofiarą starzejących się komórek. Jeśli podporządkowałem się woli ciała, to nie jestem praktykującym joginem. Jednak kiedy ćwiczę, obserwuję, jak zatrzymać ten pogarszający się proces. Taka jest siła woli nad materią.

- W rzeczywistości widzę też, jak w tym wieku muszę ćwiczyć. Muszę unikać zwężania mostka. Muszę zobaczyć, jak przepona pozostaje wolna. Jeśli widzę możliwe pogorszenie, utrzymuję moją praktykę asany dłużej.

- Nie ucieknę od mojej praktyki ze względu na kompleks starości i strach przed nią. Praktykuję medytację w każdej asanie, ponieważ w każdej asanie widzę Boga, który jest nieskończony i niezmierzony. Ze względu na wiek zwiększyłem czas moich praktyk. Umysł i ciało chcą ustąpić. Dlatego codziennie ładuję swoje ciało i umysł, aby stanąć wolny, z mocą i nie poddać się słabości ciała i umysłu.

- Teraz widzę w każdej asanie doskonałą świeżość i jędrność ciała, czujność, niezmienną inteligencję i dobrą, życzliwą jaźń.

- Nikt nie robi zaawansowanych i skomplikowanych asan w tym wieku. Nie podejmuje takiego ryzyka, ponieważ wymaga to odwagi. Jak wykonać i utrzymać asanę, gdy mięśnie, nerwy i luźne stawy drgają, serce bije szybciej. Nie jest to łatwe.

- Tak więc, moja rada dla was wszystkich jest taka, że tak ​​jak joga uwalnia od ucisków w działaniu, tak cierpienie pojawia się w ciągu działania na starość, dlatego utrzymuj to, czego się nauczyłeś i rób to, aby się utrzymało.

- To wymaga nie tylko siły, ale także odwagi i wiary. Poprzez właściwą chemię woli mocy i odwagi, jogiczne praktyki generują energię w komórkach nerwowych, zwłaszcza gdy przez długi czas przebywacie w trudnych asanach ze swobodą.

- Dla starzejącej się osoby, takiej jak ja, trudniej być wrażliwym, jednak nie straciłem tego. Od czasu do czasu wracam do właściwej pozycji na wypadek, gdybym zgubił czucie swoich kończyn lub umysłu. Kształcę komórki, które muszą pozostać tam, gdzie chcę.

- Moja praktyka to jest etyka.

 20 listopada 2017