Blog
Gdyby zapytać kogokolwiek: „Czym dla ciebie jest ruch?”, wielu na pewno odpowiedziałoby, że „czymś naturalnym, czymś, co jest nieodłącznym elementem życia człowieka”.
I na pewno mieliby rację. Dzisiaj coraz częściej słyszy się o konieczności większego ruchu, bo nasz styl życia jest coraz bardziej statyczny, również ze względu na zawrotne tempo rozwoju cywilizacji. Tryb i rodzaj wykonywanej pracy – głównie siedzącej, stojącej, zmuszającej do pozostawania dłuższy czas w jednej pozycji, podczas wykonywania powtarzalnych czynności – ogranicza nasz ruch. Jednocześnie tempo życia i zmian zmusza nas do wybierania łatwiejszych i szybszych form poruszania się, np. samochodem. Oczywiście szukamy dodatkowych form ruchu, bo czujemy, że mamy go za mało, bo chcemy być zdrowsi, bo takie są trendy promujące zdrowy styl życia. I jeśli znajdujemy na to czas, wydaje się, że wszystko jest w porządku.

Jednak coraz częściej szukamy pomocy u specjalistów i lekarzy z powodu różnych dolegliwości związanych z naszymi możliwościami ruchu. Wtedy też czasem zdajemy sobie sprawę, że nasza wiedza na temat ruchu, własnego ciała, jest dość ograniczona. Czy będziemy szukać dalej, czy pozostaniemy w sytuacji, że zdajemy się na specjalistów, którzy mają nam pomóc, zależy od naszego wyboru. Jeśli jednak stwierdzimy, że warto swoją wiedzę w tej dziedzinie pogłębić, poznanie Metody Feldenkraisa będzie bardzo ciekawym odkryciem.

Metoda Feldenkraisa została tak nazwana od nazwiska jej twórcy, Moshe Feldenkraisa, rosyjskiego żyda, z wykształcenia fizyka, pasjonata i trenera judo, który u schyłku swego życia rozpoczął okres badań i studiów nad anatomią, fizjologią, mechaniką ruchu oraz psychologią. Z jego badań i pasji powstała metoda rozwoju osobistego, opracowana na podstawie anatomii, dynamiki ruchu, odkryć neurobiologii oraz zainspirowana wschodnimi sztukami walki i rozwojem niemowlęcym.
Metoda ta oparta jest na procesie uczenia, reedukacji ruchowej, samopoznaniu i rozwoju swojego potencjału poprzez ruch. Praca tą metodą prowadzi do zmiany przyzwyczajeń i wzorców ruchowych. Według twórcy metody mózg ludzki ma zdolność ciągłego tworzenia nowych lepszych, wzorców ruchowych podczas całego naszego życia. Można to zaobserwować w rozwoju dziecka, gdy uczy się obracać, raczkować i chodzić. Jednak z wiekiem zwykle przestajemy rozwijać nasz potencjał ruchowy.
Feldenkrais twierdził, że podobne zasady odnoszą się również do innych aspektów ludzkiego działania, takich jak sposoby myślenia, zachowanie w grupie, postrzeganie siebie, otaczającego nas świata oraz wielu innych.
W Metodzie Feldenkraisa ruch, który najłatwiej podlega świadomej kontroli, wykorzystywany jest jako środek do rozwoju. Podczas pracy metodą ruchy wykonywane są najczęściej w pozycji leżącej lub siedzącej. Kładzie się nacisk na to, aby ruchy wykonywać w wygodnym dla każdego zakresie.
Chodzi o rodzaj doświadczania ruchu w sobie i siebie w ruchu. Skupiamy się na powolnym, uważnym ruchu, w przeciwieństwie do ruchu mechanicznego, w którym dążymy do celu. Tu staje się ważna jakość ruchu, przemieszczania się, oddychania i bycia. Prowadzi to do zmniejszenia napięć w naszym ciele, co wpływa pozytywnie na funkcjonowanie całego organizmu. W procesie tym uświadamiamy sobie swoje nawyki ruchowe oraz zaczynamy tworzyć nowe możliwości ruchowe, które mogą zastąpić stare sposoby poruszania się i działania.
Sposób, w jaki się zachowujemy i działamy jest uwarunkowany tym, jaki mamy obraz samego siebie. Im bardziej jest on wszechstronny i rozbudowany, tym większe mamy możliwości sposobów działania, bardziej adekwatnie potrafimy zachować się w różnych sytuacjach. Zwiększona świadomość siebie (ciała, ruchu, przestrzeni) wraz ze zwiększonymi możliwościami ruchowymi wzbogacają naszą ekspresję, nie tylko ruchową, ale także wokalną – głos jest również funkcją ruchową, zależną od napięcia mięśni oddechowych, klatki piersiowej i kręgosłupa.
Świadomość ciała, ruchu, przestrzeni, umiejętność funkcjonalnie zdrowego przenoszenia ciężaru ciała w polu grawitacyjnym pozwalają na zmniejszenie ryzyka kontuzji i umożliwiają bardziej harmonijny ruch.
Praca Metoda Feldenkraisa stwarza nieograniczone możliwości ruchu, ponieważ nieograniczone są możliwości układu nerwowego do podwyższania jakości swojego funkcjonowania.
Metoda Feldenkraisa poprzez bodźce ruchowe i czuciowe stymuluje tworzenie nowych połączeń nerwowych, a to prowadzi do funkcjonalnej poprawy organizmu. Metoda ta nie jest metodą leczniczą, lecz procesem edukacyjnym, co wielokrotnie podkreślał jej twórca.

Jakie korzyści płyną z praktykowania Metody Feldenkraisa?
- poprawia się postawa, ruchomość oraz koordynacja;
- polepsza się samopoczucie fizyczne i emocjonalne;
- zmniejsza się stres;
- zwiększa się zakres ruchowy i poprawia się sposób poruszania;
- zwiększa się zmysłowość;
- rozwija się samoświadomość, uważność i jasnego myślenia;
- dostrzega się zależności i relacje między ciałem, umysłem i emocjami;
- zmniejsza się chroniczny ból i zmęczenie;
- unika się kontuzji;
- poprawia się efektywność uczenia;
- poprawia się samopoczucie;
- poznaje się i przełamuje nawyki ruchowe, które często prowadzą do bólów mięśni i stawów;
- zyskuje się harmonię ruchu.

Zastosowania Metody Feldenkraisa:
- głównie w rehabilitacji ortopedycznej, neurologicznej;
- w bólach pleców, kręgosłupa, stawów, mięśni;
- przy złamaniach i zwichnięciach, które często prowadzą do mechanizmów kompensacyjnych w innych częściach ciała;
- przy wadach postawy, m.in. w skrzywieniach kręgosłupa i płaskostopiu;
- przy stwardnieniu rozsianym, chorobach reumatycznych i zwyrodnieniowych stawów;
- po stanach pooperacyjnych, wylewach i udarach;
- w zaburzeniach emocjonalnych – Feldenkrais jako jeden z pierwszych był przekonany o jedności ciała, psychiki i umysłu; uważał, że każdemu ruchowi i działaniu towarzyszą pewne (uświadomione lub nie) stany emocjonalne i umysłowe; - w pracy z aktorami, tancerzami, sportowcami i muzykami.

Na podstawie:
metoda-feldenkraisa.pl
studiometodyfeldenkraisa.pl
feldenkrais-method.org